فروش ذرت برزیلی قیمت عمده

توضیحات

فروش ذرت برزیلی قیمت عمده

خرید ذرت برزیلی قیمت عمده

تولید غلات در برزیل اکنون مسئول بیش از 50 درصد از تجارت ملی کشاورزی است. بنابراین در اقتصاد ضروری است. ذرت پس از سویا دومین محصول مهم در تولید کشاورزی در برزیل است.

در آغاز تاریخ برزیل، ذرت برای تغذیه انسان استفاده می شد. با گذشت زمان، علاوه بر استراتژیک بودن برای امنیت غذایی ملی، به عنوان خوراک دام اهمیت بیشتری پیدا کرد.

ذرت برزیلی به دلیل کیفیت خوبش در بازار شناخته شده است. برزیل در فصل خارج از فصل ایالات متحده چندین کشور را تامین می کند (برزیل دومین صادرکننده بزرگ ذرت در جهان است، تنها پس از ایالات متحده).

کشت

امروزه ذرت تقریباً در تمام قلمرو برزیل کشت می شود.

اگرچه ذرت در برابر تغییرات آب و هوایی مقاوم است، اما برای رشد مناسب به گرما و رطوبت مناسب نیز نیاز دارد. خطر این است که در مرحله گلدهی (حدود 65 روز)، ذرت آب کافی برای رشد پیدا نمی کند. این بر بقیه چرخه رشد تأثیر می گذارد و منجر به آسیب دیدن محصول می شود.

با توجه به واقعیت های متفاوتی که در برزیل می توان یافت، سیستم کاشت ذرت ممکن است از منطقه ای به منطقه دیگر متفاوت باشد. بر اساس داده های IBGE، حدود 60 درصد از مزارع ذرت در برزیل دانه را مستقیماً در ملک مصرف می کنند. با وجود این، این بخش کمتر از 25 درصد تولید ملی را تشکیل می دهد که نشان دهنده دوگانگی بزرگ بین انواع تولید غلات است.

در حالی که مناطقی وجود دارند که از فناوری‌های پیشرفته مانند مکانیزاسیون کاشت، کاربرد آفت‌کش‌ها و اصلاح ژنتیکی استفاده می‌شود، اما مناطق کوچک روستایی با فناوری کم یا بدون فناوری و وابستگی بیشتر به شرایط اقلیمی نیز وجود دارد.

یکی از محبوب ترین سیستم های کاشت به نام سیستم حفاری بدون خاکورزی یا مستقیم شناخته می شود. این به طور گسترده در منطقه مرکزی برزیل در تولید دومین (بزرگترین) محصول ذرت استفاده می شود، زیرا امکان چرخش بهتر بین سویا و ذرت را فراهم می کند. این سیستم شامل کاشت در خاکهای پوشیده از بقایای گیاهی است که فقط محلی که بذرها در آن قرار می گیرند با شخم آماده می شود.

این سیستم در میان تولیدکنندگان محبوب است زیرا فرسایش خاک را کاهش می‌دهد، غلظت رطوبت و حفظ مواد مغذی خاک را بهبود می‌بخشد و در مجموع عملکرد را در صورت ترکیب با علف‌های هرز و کنترل آفات بهبود می‌بخشد. در دهه گذشته، استفاده از این سیستم کاشت مستقیم در مزارع برزیل بیش از 85 درصد افزایش یافته است.

محصولات ذرت برزیلی

کشت ذرت در برزیل در 2 یا حتی 3 دوره مختلف برداشت انجام می شود:

آب و هوا به برزیل اجازه می دهد تا سه محصول ذرت کشت کند. از آنجایی که این محصول به آب و هوای گرمتری نیاز دارد، تولید آن به فصل بهار و تابستان مرتبط است. با وجود این، بسته به شرایط آب و هوایی، ذرت را می توان در طول زمستان در کشورهایی مانند برزیل و مکزیک نیز کشت کرد، جایی که حتی در زمستان نیز آب و هوای گرمسیری همچنان شرایط رشد ایده آل را فراهم می کند.

اخیراً، محصول دوم اهمیت بیشتری نسبت به محصول اول پیدا کرده است زیرا محصولات ذرت دوم را می توان مستقیماً پس از برداشت سویا استفاده کرد. به این ترتیب، تولیدکنندگان سویا، تناوب زراعی بین سویا و ذرت را به منظور افزایش بهره‌وری زمین، کنترل آفات یا اصلاح مواد مغذی در خاک برای فصل آینده ترویج می‌کنند.

منبع: CONAB

در پنج سال گذشته، سطح زیر کشت ذرت در برزیل به شدت افزایش یافته است.

علاوه بر این، افزایش توجه به عملکرد محصولات باعث رشد بیشتر تولید و نتایج بهتر در سال های اخیر شده است.

از سال 2000، ذرت در برزیل تولید ناخالص داخلی 715 میلیارد دلاری (در مقایسه با 7.6 تریلیون دلاری تولید شده توسط کشاورزی و دامداری) داشته است که بیش از 50 درصد از این نتیجه ناشی از رشد بهره وری در مزارع است. در دو دهه اخیر، بهره وری به طور متوسط ​​رشدی حدود 4.2 درصد در سال را نشان داده است.

چگونه انبار می شود؟

با افزایش بهره وری، برزیل به افزایش ذخیره غلات نیاز دارد.

یکی از ویژگی های مثبت ذرت (و همچنین سویا و سایر غلات) این است که در شرایط نگهداری صحیح – مانند روش های تمیز کردن و خشک کردن برای جلوگیری از حشرات / قارچ ها – دانه می تواند برای مدت طولانی بدون هیچ گونه تاثیری نگهداری شود. بر کیفیت آن

روش های اصلی نگهداری به صورت سیلو، فله یا گونی در انبارها می باشد. ذرت را می توان روی بلال در انبارها یا انبارها در گونی نگهداری کرد. این اغلب توسط تولیدکنندگان کوچک انجام می شود. تولیدکنندگان بزرگتر تمایل دارند ذرت را در سیلوها ذخیره کنند.

سهام در سیلوها

تولید ذرت

ذرت پس از دانه های سویا دومین محصول کشاورزی برزیل است. اگرچه در ابتدا بیشتر برای مصارف خانگی در نظر گرفته شده بود، اما امروزه به شدت به عنوان خوراک دام استفاده می شود. بنابراین، در کمتر از 20 سال، برزیل از یک مصرف کننده عمده ذرت به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان و صادرکنندگان تبدیل شده است (عمدتا با توسعه قوی ذرت کشت دوم، که مقصد آن بازار خارجی است).

محصولات جانبی اصلی ذرت عبارتند از DDG (همچنین به دلیل ارزش غذایی بالا به عنوان خوراک دام استفاده می شود)، اتانول ذرت و روغن ذرت (همچنین می توان از آن برای غنی سازی خوراک دام، در ساخت سوخت های زیستی و شیمی صنعتی استفاده کرد). به محصولاتی مانند آرد ذرت، شربت، نشاسته که در صنایع غذایی استفاده می شود.

صنعت اتانول ذرت در برزیل

علیرغم اینکه صنعت اتانول ذرت در برزیل نسبتاً جدید است، با سرمایه گذاری گروه های بزرگ در کارخانه های جدید و ظهور گیاهانی که به طور خاص به تولید اتانول اختصاص داده شده اند، گسترش سریعی از خود نشان داده است.

امروزه، برزیل دارای 18 کارخانه اتانول ذرت است که 11 کارخانه تقطیر فلکس (هم نیشکر و هم اتانول ذرت را تولید می کند) و 7 کارخانه کامل تقطیر (فقط اتانول ذرت تولید می کند) و در منطقه مرکزی-غربی برزیل، عمدتاً در ایالت های برزیل متمرکز شده اند. ماتو گروسو، ماتو گروسو دو سول و گویاس.

یکی از سوالاتی که صنعت اتانول ذرت در برزیل با آن مواجه است رقابت آن با اتانول نیشکر است. از آنجایی که ذرت محصولی با ماندگاری طولانی است، باعث می شود ذرت پایداری بیشتری در تولید اتانول و کارکرد آسیاب ها داشته باشد.

علاوه بر این، در حالی که یک تن نیشکر می تواند تا 85 لیتر اتانول تولید کند، همان مقدار ذرت بین 370 تا 460 لیتر تولید می کند که بهره وری به طور قابل توجهی بالاتر است. از سوی دیگر، 1 هکتار نیشکر می تواند تا 80 تن نیشکر تولید کند در حالی که 1 هکتار ذرت کمتر از 6 تن تولید می کند. این بدان معناست که برای تولید اتانول ذرت به مساحت بیشتری نیاز است.

همچنین، باگاس نیشکر به عنوان منبع انرژی برای تولید اتانول استفاده می شود، ذرت به منبع زیادی از زیست توده نیاز دارد (در برزیل، تراشه های چوب بیشترین استفاده را برای این فرآیند دارند). بنابراین، در حالی که یک کارخانه اتانول نیشکر انرژی تولید شده خود را صادر می کند، یک کارخانه اتانول ذرت باید آن را وارد کند.
صادرات

برزیل سومین صادرکننده بزرگ ذرت در سراسر جهان است و تنها پس از ایالات متحده و آرژانتین قرار دارد.

ذرت کشت دوم، همچنین به عنوان سافرینها – یا “محصول کوچک” در پرتغالی شناخته می شود – نام مناسبی در سال های گذشته بود، اما این محصول اکنون بزرگتر از محصول اول در برزیل است. در نتیجه، صادرات ذرت برزیل اکنون در دوره جولای تا دسامبر بیشتر شده است.

منبع: Comex stat

ذرت برزیلی به سه طریق ریلی، جاده ای و آبی به بنادر حمل می شود.

راه آهن بیش از 47 درصد ذرت را به بنادر حمل می کند و پس از آن جاده ها با 42 درصد قرار دارند.

سانتوس بندر اصلی صادرات ذرت است که مسئول بیش از 1/3 کل صادرات (بیش از 15 میلیون تن در سال) است. به غیر از سانتوس، سایر بنادر بیشتر در شمال و شمال شرقی منطقه (به جز بندر پاراناگوا) واقع شده اند و همچنین دارای اهمیت هستند. این بنادر مجموعاً مسئول 43 درصد از کل صادرات ذرت برزیل هستند.

منبع: ویلیامز لاین آپ
شاخص قیمت ذرت و بازار آتی

شاخص اصلی مرجع قیمت ذرت برای بازار فیزیکی، شاخص ذرت ESALQ است. این میانگین حسابی قیمت های مورد مذاکره روزانه برای محصول معادل منطقه پایه، Campinas، سائوپائولو است. کیفیت پایه محصول برای شاخص ذرت زرد نوع 2 با حداکثر رطوبت است. 14 درصد، ناخالصی تا 1 درصد روی الک 3 میلی متری، حداکثر 6 درصد دانه های سوخته یا جوانه زده و تا 12 درصد دانه های شکسته. قیمت مذاکره شده در 162 شهر برای تشکیل شاخص در نظر گرفته شده است.

شهرهای مختلف که به عنوان مرجع برای شکل‌گیری قیمت عمل می‌کنند، ممکن است با توجه به تفاوت‌های حمل و نقل و هزینه تولید، قیمت‌های متفاوتی داشته باشند.

به طور کلی نرخ دلار، هزینه کرایه حمل و نقل و عوارض بندری علاوه بر حق بیمه صادراتی، در قیمت ذرت در کشور نیز تفاوت ایجاد می کند.

برای معاملات با استفاده از شاخص ESALQ، دیفرانسیل ها (مبنا) در رابطه با مناطق پایه استفاده می شود که توسط B3 به عنوان محل تحویل فیزیکی تعریف شده است.

از آنجایی که حدود 70 درصد از کل تولید محلی به مقصد بازار داخلی است، قیمت ذرت بیشتر با تقاضای داخلی مرتبط است تا تقاضای بین‌المللی. با این حال، در بازار آتی، معامله‌گران ذرت، بسته به هدف عملیات، هر دو بازار محلی و بین‌المللی را پوشش می‌دهند.

استفاده از پوشش آتی توسط تولیدکنندگان روستایی برزیل هنوز کم است. به عنوان مثال، در مورد غلات، بیشتر عملیات در بازار آتی توسط شرکت‌های بازرگانی انجام می‌شود که در بازار نقدی با تولیدکنندگان مذاکره می‌کنند و از طرف دیگر، در بازار آتی فعالیت می‌کنند.