خرید گلوکز گلشهد ذرت قیمت عمده

توضیحات

خرید گلوکز گلشهد قیمت عمده ، پخش عمده گلوکز  ، فروشنده اصلی گلوکز

خرید گلوکز گلشهد ۳۰۰گرمی و  1.3 کیلو

چیست؟

شربت های گلوکز ترکیبات گیاهی هستند که در غذا استفاده می شوند. آنها قندهایی از خانواده کربوهیدرات ها هستند.

آنها از غلات (عمدتا گندم و ذرت) در اتحادیه اروپا مشتق می شوند.

در غذا، شربت های گلوکز عمدتاً برای بافت، طعم و براقیتی که به محصولات غذایی می بخشند، استفاده می شود.

شربت های گلوکز به شکل یک مایع چسبناک شفاف بی رنگ و با طعم شیرین در دسترس هستند. آنها دارای ارزش کالری مشابه سایر کربوهیدرات ها هستند: 4 کیلو کالری در گرم.

شربت های گلوکز عمدتاً از نشاسته و از طریق فرآیندی که از آب و آنزیم ها برای تجزیه کربوهیدرات ها به مولکول های کوچکتر استفاده می کند، به دست می آیند. به طور خلاصه، آنزیم‌ها برای شکستن مولکول‌های نشاسته – زنجیره‌های بلند مولکول‌های گلوکز متصل – به زنجیره‌های کوتاه‌تر اضافه می‌شوند. در نتیجه این فرآیند مخلوطی از قندها (شربت های گلوکز) تولید می شود.

کجا و چرا استفاده می شود؟

بسیاری از غذاهای خاص از مزایای عملکردی شربت های گلوکز بهره مند می شوند. شربت های گلوکز نقش حیاتی در محصولات نانوایی (مانند شیرینی، ماکارون، کیک…) و محصولات شیرینی پزی (مانند شیرینی، آدامس، ژله و…) دارند.

شربت های گلوکز بافت، حجم، طعم، براقیت، پایداری بهبود یافته و ماندگاری طولانی تری را برای محصولاتی که به آنها اضافه می شود، ارائه می دهد. در شیرینی‌پزی، شربت‌های گلوکز مواد ضروری هستند که تولیدکننده را قادر می‌سازد تا ویسکوزیته شیرینی‌ها را هم به دلایل صنعتی و هم به دلایل کیفیت محصول، متعادل یا کنترل کند. در بستنی ها، نرمی را افزایش داده و به محصولات نهایی بافت می بخشند.

شربت های گلوکز نیز یک عنصر کلیدی در نوشابه ها، نوشیدنی های ورزشی، مرباها و سس ها هستند.

از آنجایی که شفاف و بی رنگ و چسبناک هستند، دوز مصرفی و ترکیب شدن آنها با سایر مواد موجود در کرم ها، بستنی ها، نوشیدنی ها و سایر غذاهای مایع یا نیمه مایع آسان تر است.

همچنین ممکن است محتوای انرژی‌زا و خاصیت شیرین‌کنندگی کم داشته باشد – شربت‌های گلوکز قدرت شیرین‌کنندگی کمتری نسبت به ساکارز دارند.

قندها – از جمله شربت های گلوکز – باید در لیست مواد تشکیل دهنده یک محصول غذایی مشخص و مشخص شوند. هر زمان که از شربت گلوکز در یک محصول غذایی استفاده می شود، در لیست مواد تشکیل دهنده “شربت گلوکز” ذکر شده است.

انواع اصلی

دو نوع اصلی شربت گلوکز که از نظر مشخصات و طعم کربوهیدرات متفاوت هستند، عبارتند از (7):

شربت قنادی. این نوع شربت گلوکز که از طریق هیدرولیز اسیدی و تبدیل مداوم پردازش می‌شود، معمولاً از 19٪ گلوکز، 14٪ مالتوز، 11٪ مالتوتریوز و 56٪ کربوهیدرات دیگر تشکیل شده است.
شربت گلوکز با مالتوز بالا. این نوع که با آنزیمی به نام آمیلاز ساخته شده است، 50 تا 70 درصد مالتوز دارد. به اندازه شکر سفره شیرین نیست و در خشک نگه داشتن غذاها بهتر عمل می کند.

شربت گلوکز در مقابل شربت ذرت

مانند بسیاری از شربت های گلوکز، شربت ذرت از تجزیه نشاسته ذرت ساخته می شود. در حالی که شربت ذرت را می توان به طور دقیق شربت گلوکز نامید، همه شربت های گلوکز شربت ذرت نیستند – زیرا می توانند از منابع گیاهی دیگر مشتق شوند.

از نظر تغذیه ای، شربت های گلوکز و ذرت مشابه هستند و فواید سلامتی بسیار کمی دارند. هیچکدام حاوی مقدار قابل توجهی ویتامین یا مواد معدنی نیستند (منبع مورد اعتماد 8).

آنها را می توان به جای یکدیگر در بسیاری از دستور العمل ها از جمله محصولات پخته شده، آب نبات، دسرهای یخ زده و لعاب استفاده کرد.

خلاصه

شربت گلوکز یک شیرین کننده تجاری است که در محصولاتی مانند محصولات پخته شده و آب نبات استفاده می شود. اغلب از ذرت یا سایر غذاهای نشاسته ای گرفته می شود و ارزش غذایی کمی دارد.

خرید گلوکز ۲۵ کیلیویی گلشهد قیمت عمده

اثرات شربت گلوکز بر سلامتی

شربت گلوکز به حفظ و افزایش شیرینی غذاهای تجاری کمک می کند، که ممکن است جذابیت آنها را افزایش دهد. همچنین تولید آن بسیار ارزان است.

با این حال، هیچ مزیتی برای سلامتی ندارد.

این شربت حاوی چربی یا پروتئین نیست اما در عوض منبع غلیظی از قند و کالری است. یک قاشق غذاخوری (15 میلی‌لیتر) حاوی 62 کالری و 17 گرم کربوهیدرات است – تقریباً 4 برابر بیشتر از مقادیر موجود در شکر (8Trusted Source، 9Trusted Source).

مصرف منظم شربت گلوکز ممکن است خطر چاقی، قند خون بالا، سلامت دندان ضعیف، فشار خون بالا و بیماری قلبی را افزایش دهد (منبع 10، منبع معتبر 11).

خلاصه

شربت گلوکز منبع غلیظ قند و کالری است که در درجه اول برای بهبود رضایت مصرف کننده استفاده می شود. ممکن است خطر ابتلا به بیماری های مختلف را افزایش دهد.

نحوه اجتناب از شربت گلوکز

از آنجایی که خوردن منظم شربت گلوکز ممکن است به سلامت شما آسیب برساند، احتمالاً باید از آن اجتناب کنید.

در اینجا چند نکته برای دور نگه داشتن شربت گلوکز از رژیم غذایی آورده شده است:

از غذاها و نوشیدنی های فرآوری شده خودداری کنید. شربت گلوکز اغلب در نوشابه‌ها، آب‌میوه‌ها و نوشیدنی‌های ورزشی و همچنین آب نبات‌ها، میوه‌های کنسرو شده، نان‌ها و خوراکی‌های بسته‌بندی شده وجود دارد. بهتر است تا حد امکان غذاهای کامل بخرید.
لیست مواد تشکیل دهنده روی محصولات بسته بندی شده را بررسی کنید. شربت گلوکز ممکن است به عنوان گلوکز یا نام های دیگر ذکر شود. در حالی که در حال خواندن برچسب هستید، مراقب سایر شیرین کننده های ناسالم مانند شربت ذرت با فروکتوز بالا باشید.
به دنبال غذاهایی باشید که حاوی شیرین کننده های سالم تری هستند. برخی از غذاهای بسته بندی شده به جای شربت گلوکز از ملاس، استویا، زایلیتول، یاکون یا شربت استفاده می کنند. به نظر نمی رسد که این شیرین کننده ها در مقادیر متوسط ​​مضر باشند (12 منبع معتبر، 13 منبع معتبر، 14 منبع معتبر).

شربت گلوکز عمدتاً در شیرینی‌پزی‌ها و نوشیدنی‌ها استفاده می‌شود، جایی که میزان بالای گلوکز آن به عنوان یک شیرین‌کننده عمل می‌کند. برای شیرینی‌پزی، ویسکوزیته بالای شربت به شیرینی‌ها حجم و جویدن می‌افزاید.

همچنین به عنوان یک مرطوب کننده استفاده می شود و به مرطوب ماندن محصولات کمک می کند و در عین حال عمر مفید آنها را افزایش می دهد. در محصولات پخته شده، از شربت گلوکز برای تثبیت محصولات استفاده می شود و در صنعت داروسازی، از آن برای جلوگیری از تبلور استفاده می شود.
یادداشت های مزه

شربت گلوکز طعم ملایم و شیرینی دارد.
ذخیره سازی و بسته بندی

دمای ذخیره سازی
15-20 درجه سانتیگراد.

ماندگاری
تبلور (12 ماه)؛ میکروبیولوژی (12 ماه).

گزینه های بسته بندی و ذخیره سازی
تانکرهای فله و کانتینرهای فله متوسط ​​(IBCs). بسته به حجم و مکان ممکن است سطل ها در دسترس باشند.
تولید

شربت گلوکز از طریق هیدرولیز نشاسته در ذرت یا گندم، یا از طریق هیدرولیز اسیدی یا هیدرولیز آنزیمی، تصفیه می شود. انجام این کار یک محلول غلیظ با محتوای گلوکز بالا تولید می کند. این با معادل دکستروز شربت (DE) اندازه گیری می شود. هر چه DE بالاتر باشد، شربت شیرین تر و لزج تر است.

پالایشگاه های گلوکز معمولاً از روش هیدرولیز اسیدی استفاده می کنند. ابتدا نشاسته را استخراج کرده، آسیاب کرده و خیس می کنند تا هیدراته شود، سپس با دی اکسید گوگرد و آب مخلوط می شود. مخلوط تحت فشار گرم می شود و اسید به عنوان یک کاتالیزور برای سرعت بخشیدن به واکنش عمل می کند. این نشاسته و اسید را به محلولی از دکستروز، مالتوز و ساکاریدهای بالاتر تبدیل می کند.

از اینجا، شربت رقیق از طریق فرآیند فیلتراسیون، تبادل یونی و بوی‌زدایی عبور داده می‌شود تا ناخالصی‌های باقی‌مانده را از بین ببرد و رنگی شفاف به آن ببخشد و پایداری آن را افزایش دهد. سپس شربت رقیق قبل از عبور از فیلتر 150 میکرونی و بسته بندی در زیر خلاء تبخیر می شود تا غلظت آن افزایش یابد.

کاربردها
صنایع غلات صبحانه، محصولات جویدنی، محصولات ژلاتینی، پاستیل، آدامس، ژله، شیرینی، انواع بستنی، مربا، حلوا، مارشمالو، انواع سس، آب نبات سخت، محصولات قنادی و نانوایی، کیک، تافی، کارامل و فاج فوندانت و کرم‌ها، نوقا، انواع ماالشعیر و نوشیدنی‌های میوه ای، صنایع دارویی، صنعت دخانیات و تولید عطر و ادکلن

ویژگی ها

شفاف و بی رنگ
قابلیت نگهداری بالا
درجه خلوص بالا
بدون بار میکروبی
بدون طعم و بوی اضافی
ویسکوالاستیسیته متوسط
شیرینی حدود 70% نسبت به ساکارز
ماده خشک حداقل 78 درصد
مقدار خاکستر سولفاته کمتر از 1٪ بر اساس ماده خشک
عدم استفاده از مواد شیمیایی(اسید) در پروسه تولید(پروسه تولید آنزیمی است)

مزایا

جذب رطوبت پایین
ایجاد طعم شیرین ملایم
ایجاد بافت یکنواخت و ملایم
تشدید طعم میوه‌ها در محصول
افزایش غلظت و بریکس محصول
افزایش قابلیت جویدن به دلیل کاهش سختی
ایجاد درخشندگی و شفافیت بالا در محصول نهایی
افزایش مقاومت در برابر فعالیت‌های میکروبی و افزایش عمر مفید و ماندگاری محصول
حفظ ظاهر و شکل محصولات در هنگام برش، بسته بندی و فرآیندهای ذخیره سازی

شرایط نگهداری

در محیط خشک، خنک، تمیز و در دمای اتاق نگهداری شود.

ماندگاری محصول

مدت زمان مصرف توصیه شده 1 سال پس از تولید می باشد.

از طریق آسیاب مرطوب و فرایندهای فیزیکی مختلف، فیبر، جوانه، پروتئین و شیر نشاسته با خلوص بالا از یکدیگر جدا شده و شیرنشاسته تولیدی طی فرآیند هیدرولیز آنزیمی به شربت گلوکز تبدیل می‌شود. شربت گلوکز تولیدی حاوی مقادیر مختلفی از گلوکز، مالتوز و سایر چند قندی‌ها (الیگوساکاریدها) می‌باشد.

اصطلاح معادل دکستروز یا DE به عنوان نشانه‌ای از میزان پیشرفت فرآیند هیدرولیز و تبدیل نشاسته به دکستروز در نظر گرفته می‌شود. نشاسته دارای مقدار DE صفر است، در حالی که دکستروز؛ محصول نهایی هیدرولیز نشاسته دارای مقدار DE 100 است.

DE معیاری از کل قندهای احیا کننده موجود در شربت گلوکز است ولی نشان دهنده مقدار دکستروز در شربت نمی‌باشد و مقدار دکستروز موجود در یک شربت همراه با سایر قندها را می‌توان با استفاده از دستگاه HPLC (کروماتوگرافی مایع با کارآیی بالا) تعیین کرد.

گلوکز اغلب به همراه ساکارز، دکستروز یا شربت فروکتوز مصرف می‌گردد. طیف وسیعی از محصولات این شربت با درجه هیدرولیز (معادل DE) متفاوت به صورت سفارشی تهیه می گردد. مانند شربت گلوکز DE42، DE45 و DE60